‘Jongeren openen zich makkelijker als er een leeftijdsgenoot tegenover hen zit’

De educatieve voorstelling ACHTTIEN over kansenongelijkheid is de afgelopen maanden 89 keer opgevoerd voor klassen in het voortgezet onderwijs en mbo. Zes derdejaars studenten van Podiumacademie in Almelo speelden de voorstelling, begeleid door theatermaakster Marte Nijland.

De Leonardus Stichting financierde het project van ROC Twente voor het zesde jaar op rij. Marte Nijland deed als student mee aan de eerste editie. Nu begeleidde ze zelf de aankomende acteurs bij hun eindstage. Hieronder beschrijft ze haar ervaringen.

Opvoeding

,,Het afgelopen half jaar heb ik samen met zes jongeren een voorstelling gemaakt over kansenongelijkheid. We zijn begonnen met een onderzoek naar wat kansenongelijkheid eigenlijk betekent en daarin hebben de spelers eerst vanuit hun eigen ervaringen gewerkt. Dat was best kwetsbaar. Je eigen opvoeding, achtergrond of thuissituatie onder de loep nemen is niet niks. Maar juist dat bracht hele waardevolle verhalen en veel eerlijk materiaal naar boven.

Gelijkwaardigheid

Later hebben de acteurs andere middelbare scholieren geïnterviewd. Wat daarin mooi werkte, was dat jongeren zich makkelijker openen als er een leeftijdsgenoot tegenover hen zit. Die gelijkwaardigheid voelde je meteen.

Dat zag ik ook terug in de speelperiode. Doordat de acteurs hun eigen verhalen vertellen en zich zo kwetsbaar opstellen op het podium, durven jongeren in het publiek zich ook sneller uit te spreken. Na de voorstelling ontstaat er op een laagdrempelige manier een gesprek dat steeds meer de diepte in gaat. Dat proces blijft bijzonder om te zien.

Indrukwekkend

Wat ik zelf, en ook de acteurs, heel bijzonder vonden, was het spelen voor entree-opleidingen. In die klassen zitten vaak jongeren die nog bezig zijn met het leren van de Nederlandse taal. Hoewel ze de tekst niet altijd volledig konden volgen, waren ze helemaal mee in het verhaal. Dat vond ik echt indrukwekkend.

De nagesprekken met deze groepen waren vaak juist heel waardevol, omdat hen andere dingen opvallen en raken dan bijvoorbeeld een klas verpleegkunde. Dat zorgde voor nieuwe perspectieven en andere gesprekken.

Betekenisvol

De afwisseling in het spelen voor verschillende klassen en scholen maakte het project sowieso heel rijk. In iedere klas ontstond een ander nagesprek en hoorde je andere verhalen. Elke groep bracht iets nieuws mee. Dat maakte elke speelbeurt opnieuw betekenisvol.’’